poems

  حیف باشد باد خاک تربیت  در سرای دیگری مهمان کند sep ,26 ,2020

    کاش میشد خواند همه قرآن عشق است که قرآن بجز عشق چیزی نبود همه یاد او ، جز که تسبیح نبود به هر آیه و سوره ای در کریم بگفتند دو صد حمد بر رب قدیم عزیز و هماوش یکی یک دونه عزیز و مه پیکر یکی دردانه خدائی که خدائی او را سزد همان کس که آدم ز یک گل نهد خدایا خدایا خدایا خدا توئی رهنما ، ای شه مه لقا خدایا ببخش جمله خلق زمین تفیل همانها سهیل زبون ببخشا که نامم به لب برده ام به حرمت ز نامت سر افکنده ام کسی که امید به لطف تو کاشت به جز خرمن هر دو دنیا نداشت ترا شکر بسیار کنیم در سجود که زیبنده ای بر رکوع و سجود ترا بوسه بر دست و بالا زنیم یکی رقص ز دل به هر لا زنیم چو الا عیان است به این روزگار دگر غم ز لا لا چرا گل ببار سهیل  

  یک مدت یک اکانت دیگری درست کردم و با آن در میان اهل ادب فعال بودم . یادش بخیر

 من آن ابرم که می خواهد ببارد  دل تنگم هوای گریه دارد  دل تنگم غریب این در و دشت  نمی داند کجا سر می گذارد  ابتهاج  به صحرا چون ببارد لاله روید  به کوهستان بنفشه و سنبل برآرد  دل بشکسته را هر جا گذاری  ز جایش عشق ودلتنگی سرآید  (سهیل) feb 2 2013

چو سخت آمد تسلیم را به امواج *** مدد از یار میخواهیم نه دراج  27 JAN 2013 (سهیل) 

دلم میخواد بنویسم اما نمیدونم چی چه میگویم ، چه بنویسم *** سخن از روی او گویم ؟ کجا در وادی ایمن *** پی نور و چراغ گردم ز دریا تا سماء گردم *** همه نور تو را جویم تو را بویم ،تو را خوانم *** ترا امروز می خواهم همین الان ، همین اینجا *** اگرخواهی ؛ نمیخواهی همان که تو پسندی آن " الهی چنان کن سرانجام کار که تو راضی باشی" ( کاوه) January 2, 2013