Skip to main content

خاک تربتت

 

حیف باشد باد خاک تربیت 

در سرای دیگری مهمان کند

sep ,26 ,2020




Comments

Popular posts from this blog

ابر آبستن باران

 من آن ابرم که می خواهد ببارد  دل تنگم هوای گریه دارد  دل تنگم غریب این در و دشت  نمی داند کجا سر می گذارد  ابتهاج  به صحرا چون ببارد لاله روید  به کوهستان بنفشه و سنبل برآرد  دل بشکسته را هر جا گذاری  ز جایش عشق ودلتنگی سرآید  (سهیل) feb 2 2013

بوسه

 یک زمان , بوسه به گونه در نشست جای خوش کرد و ز لبها بر گذشت نامه عشقش به دست سنگین نمود داغ دل گشت و مرحم زخم ببست سهیل July 2, 2014

پدرم- آن منی